مصاحبه با شفقنا رسانه در مورد پخش نکردن سخنرانی ترامپ

شفقنا رسانه- سمیرا بختیار: دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا جمعه شب علیه برجام سخنرانی کرد، و پس از آن حسن روحانی به اظهارات او پاسخ داد. شبکه خبر که پیش از این سخنرانی ترامپ در سازمان ملل را در پخش زنده اشتباه ترجمه کرد، این بار پخش زنده نداشت و این سیاست خبری صداوسیما مورد انتقاد کارشناسان قرار گرفت. امید جهانشاهی، مدرس مدیریت رسانه این اقدام صداوسیما را درست نمی‌داند و معتقد است: با وجود شبکه‌های مجازی، فرهنگ و آئین مصرف خبری تغییر کرده است؛ برای همین باید به مخاطب اعتماد کرد. مشکل اصلی صداوسیما این است که برخی مدیران ارشد هنوز تحولات فضای رسانه‌ای را درک نکرده‌اند. تغییر مصرف خبری به نفع رسانه‌های جدید است این مدرس مدیریت رسانه درباره‌ی پخش نکردن سخنرانی زنده ترامپ در شبکه خبر به شفقنا رسانه می‌گوید: به نظرم کار بسیار اشتباهی بود چراکه اکوسیستم صنعت رسانه در دنیا در حال تغییر کردن است. زمانی…

توئیتر و تلویزیون: خبر تلویزیونی در عصر رسانه های اجتماعی

مقاله بنده در اخرین شماره فصلنامه «مطالعات ماهواره و رسانه های جدید». شماره ۱۰ و ۱۱ زمستان و بهار ۱۳۹۴. فایل پی دی اف این شماره فصلنامه در سایت موجود است. چکيده گسترش استفاده از رسانه های اجتماعی و تاثیری که به تدریج بر عادات مصرف خبری می گذارند، چنان است که حضور شبکه های تلویزیونی در رسانه های اجتماعی را به یک ضرورت تبدیل ساخته است. تاکنون بسیاری از شبکه های تلویزیونی بزرگ جهان برای این حضور برنامه ریزی کرده اند و کامیابی های چشمگیری در ضریب نفوذ و گسترش سهم بازار رسانه ای خود حاصل کرده اند. این مقاله توصیفی به جایگاه جدی توئیتر در صنعت خبر و اهمیت رو به رشد آن برای سازمان های خبری می پردازد. به عبارت دیگر این مقاله جنبه ای از اکوسیستم درحال ظهور صنعت خبر را توصیف می کند و مي کوشد با اشاره به وضعیت فراگیری و همه جا حاضری…

رسانه انحصاری دیگر توهم است. مصاحبه با شفقنا

امید جهانشاهی، دکترای مدیریت رسانه در گفت و گو با شفقنا رسانه: آینده‌پژوه در سناریونویسی عوامل کلیدی و پیشران‌هایی را شناسایی و احصاء می‌کند که در شکل‌گیری احتمالات آینده مؤثرند. این احتمالات پیش رو یا سناریوها به کار مدیران می‌آید تا براساس آن‌ها برنامه‌ریزی پیش‌دستانه داشته باشند تا بتوانند با توجه به تحولات آینده جایگاه موفقی داشته باشند. همه‌ی سازمان‌های رسانه‌ای بزرگ جهان به شدت برای حضور در پلتفرم‌های مختلف جدید و اجتماعی سرمایه‌گذاری کرده‌اند. خیلی از سازمان‌ها از ۲۰۰۹ سردبیر رسانه‌های اجتماعی تعیین کرده‌اند. اما ما از این جهت بسیار عقب و بی‌برنامه هستیم. ما باید درباره‌ی نگاه به صنعت رسانه و ژورنالیسم به یک تفاهم جمعی برسیم. این «ما» شامل محققان، اصحاب قدرت و روزنامه‌نگاران است. همه ما باید درباره‌ی این که ژورنالیسم به طور کلی به چه کار می‌آید و برای چیست یا مؤسسه‌ی رسانه‌ای چگونه جایی است و چه می کند و چه جایگاهی در ساخت…

درباره شبکه های اجتماعی–نشست تخصصی در دانشکده خبرگزاری فارس

گزارش بیست و سومین نشست تخصصی دانشکده خبرگزاری فارس که با موضوع نقش شبکه های اجتماعی در انتخابات برگزار شد، آکنده از اشتباهات جدی بود. اگرچه این اشتباهات اصلاح شدند اما متاسفانه سایت های دیگری که همان نسخه نخست را رفته بودند، اشتباهات جدی و عجیب خبرنگار فارس را رفع نکردند. مثل اینجا. متن سخنان بنده که اصلاح شدند به شرح زیر است: در این نشست مدیر گروه آینده پژوهی صداوسیما گفت: اینترنت به قدری همه عرصه ها و صنایع را از خود متاثر کرده است که می توان دنیا را به دنیای قبل از اینترنت و بعد از اینترنت تقسیم کرد. با اینترنت همه صنایع وارد زمانه و زمینه دیگری شده اند. روندپژوهی صنعت رسانه نشان داده است که رسانه های جدید و اجتماعی با رشد انفجاری مواجهند و صنعت روزنامه به شدت رو به افول است. از ۲۰۱۵ به این سو صنعت پخش تلویزیونی نیز زیر فشار اینترنت…

ساخت درونی قدرت در گرو مساله روزنامه نگاری و دموکراسی است

درباره روزنامه نگاری، مسئولیت ها و آرمان ها، نقش و قدرتش در جامعه و جایگاه و حقوق روزنامه نگار و … جسته و گریخته بحثی در می گیرد و بعضاً تعارفاتی و آرمان هایی مطرح می شوند. واقعیت این است که بر خلاف مغرب زمین که بسیاری از روزنامه ها محصول همت فردی به انگیزه کسب درامد بوده است و بعدها به دلایل پیچیدگی های محیطی مالکیت و مدیریت خانوادگی جای خود را به مدیریت حرفه ای داده است و ارزش ها و مفاهیم کلیدی این حرفه در بستر ارزش هایی مثل جامعه مدنی و پاسخگو بودن مسئولان دولتی و … شکل گرفته است؛ در جامعه امروز ما امتیاز روزنامه رانتی است که به برخی داده شده است و این افراد صفحه یک را برای از دست ندادن امتیازات و البته گرفتن امتیازات بیشتر به منابع آگهی دهنده می فروشند و گروهی جوان استخدام می کنند که به هر دلیلی…

رسانه هاي اجتماعي و استراتژي هاي نوظهور رسانه هاي جريان اصلي

در شماره اخير (۱۰۱ ، زمستان ۹۴) فصلنامه رسانه مقاله اي دارم با عنوان «رسانه هاي اجتماعي و استراتژي‌هاي نوظهور رسانه هاي جريان اصلي (با تاکيد بر تلويزيون)» كه مقاله اي توصيفي است در خصوص تحولات پرشتاب و پيچيده در صنعت خبر. چكيده مقاله: در اين مقاله توصيفي، کوشيده ام جايگاه رو به رشد رسانه هاي اجتماعي را در صنعت خبر مورد توجه قرار دهم. از اين رو، برخي از استراتژي هاي نوظهور سازمان‌هاي رسانه‌اي پيشرو جهان (بخصوص برندهاي تلويزيوني) را معرفي کرده‌ام. اين استراتژي ها بيانگر فضاي در حال ظهور کسب وکار سازمان‌هاي خبري هستند، و مي توانند تصويري به‌روز از فرايند تحولات صنعت خبر به خبرنگاران، محققان و به خصوص تصميم‌گيران و مديران موسسات رسانه اي قرار دهند. با مرور استراتژي هاي سازمان‌هاي خبري مطرح جهان مي توان به جرات گفت استراتژي‌ رسانه هاي اجتماعي به بخشي جدي و اجتناب ناپذير در مديريت سازمان هاي خبري تبديل شده…

فصلنامه‌اي براي توانمندسازي روزنامه نگاران ـ يادداشتم در فصلنامه رسانه ويژه جشنواره مطبوعات

فصلنامه‌اي براي توانمندسازي روزنامه نگاران اميد جهانشاهي روزنامه نگاري و دموکراسي روزنامه نگاري مردم را از رويدادها «مطلع» مي سازد و نسبت به چيستي و چرايي رويدادها «آگاهي» مي بخشد. از اين منظر آنچه به عنوان «واقعيت» مورد اجماع عمومي يا گروه‌ها و اجتماع‌هاي انساني مختلف قرار مي گيرد، محصول تفسيرها و تحليل هاي مشروع از سوي روزنامه نگاري است. اگر مهمترين نقش هاي روزنامه نگاري را پاسخ طلبي از مديران و سياستمداران نسبت به اقدامات و ديدگاه هايشان، آگاه کردن مردم نسبت به همه رويدادهايي که به نوعي جنبه عمومي دارند، برجسته کردن چالش هاي پيش رو و مسائل مهم عمومي، چک کردن فکت ها، حمايت از تنوع ديدگاه ها با ارائه تحليل هاي هر دو طرف رويداد و چشم بيدار و ياداوري کننده درس هاي تاريخي بدانيم؛ مي توان به روشني دريافت که روزنامه نگاري به معناي واقعي کلمه امري براي تحقق و تقويت دموکراسي است. چراکه دموکراسي…

بخشي از روزنامه نگاران: به كارمان افتخار مي كنيم اما از شرايط كاري راضي نيستيم

يكي از نتايج جالب رساله ام در مورد توانمندسازي روزنامه نگاران، نكته اي است كه فكر مي كنم با هيچ يك از تئوري هاي علمي نمي خواند و شايد خاص جامعه روزنامه نگاران ايران و نشان دهنده شرايط خاص جامعه ايراني باشد. و آن اينكه درصد قابل توجهي از روزنامه نگارن از نظر متغيرهاي رضايت شغلي از جمله حقوق و دستمزد و … نسبت شرايط حرفه خود گلايه مند بودند اما در عين حال درصدي از آنها به شغل خودشان «افتخار» مي كردند. اين داده ها در نگاه نخست توجيه نظري در مديريت ندارند. چطور ممكن است درصدي از «كاركنان» به متغيرهاي رضايت شغلي نمره هاي پايين دهند اما به شغلشان افتخار كنند. واقعيت اين است كه روزنامه نگاري هميشه و همه جا آيينه جامعه و شرايط سياسي اجتماعي آن است. اينكه برخي از روزنامه نگاران چه دركي از كار خود دارند و چه رسالتي براي كار خود قائلند كه…