خبرنگاري ورزشی بيمار است

بارها در گزارش هاي ورزشي ديده ايم كه بخشي از كار خبرنگاران ورزشي اين است كه فحش هاي دو مربي  يا دو مسؤل ورزشي را منتقل كنند. بارها دیده ایم كه خبرنگار به دنبال مربي مي رود كه فلاني گفته شما … یا می گویند که شما … حالا جواب شما چيست. طبيعي است كه او هم يك توهيني جواب مي دهد. اين در حالي است كه گاهي وقتي برخوردي بين دو مربي صورت مي گيرد، كميته انظباطي وارد مي شود و وظيفه قانوني خود را انجام مي دهد اما باز مي بينيم كه خبرنگار ورزشي در رختكن، بعد از تمرين خلاصه مربي يا مسؤلي را گير مي آورد و مي پرسد فلاني در مورد شما گفته كه مثلاً فلاني بيايد در رستوران من كار كند، و مربی یا بازیکن را وا می دارد که جواب بدهد، خب طبيعي است كه او هم حرف بدي جواب مي دهد خبرنگار هم كامياب از اين سوژه يابي !!! به سراغ همان فرد اولی باز مي گردد. 

به نظر مي رسد خبرنگاري ورزشي و به خصوص فوتبال كه به ناحق در کشور ما عرصه را بر ديگر ورزش ها تنگ كرده است براي «مساله سازي» و تعين دستور كار براي در اختيار گرفتن فضاي فراختر رسانه اي دچار آفت توجه سازی و حاشيه سازي هاي غير خبري و بعضاً غير اخلاقي شده است. مثلاً ديشب يك خبرنگار ورزشي جوان، سرحال و مسرور از پيدا كردن سوژه خبري!!!، مي گفت كه «گويا دعواي مايلي كهن و قلعه نويي تمامي ندارد» و … كلي حاشيه بافي از دعواي اين دو مربي و بعد بخشي از سخنان آقاي مايلي كهن پخش شد كه در آن مايلي كهن از مربي يا مسئول تيم ملي اميد انتقاد مي كرد كه چرا به يك چشم به همه تيم ها نگاه نمي كند و چرا سه نفر از تيم او يعني سايپا در خدمت تيم اميد هستند و غايب هستند اما بازيكني از سپاهان مثل رحمتي و فلاني در خدمت تيم اميد نيست و در بازي هاي اخير در تيم سپاهان بازي كرده است و خلاصه از اين حرفها … آيا اين ها يعني دعواي مايلي كهن و قلعه نويي! در حرف هاي حداقل پخش شده مايلي كهن هيچ اشاره و توهيني به قلعه نويي وجود نداشت.

مثال ديگر اينكه در حاشيه بازي استقلال و پرسپوليس يادم است كه مصاحبه يكي از ليدرهاي پرسپوليس پخش شد كه مي گفت باخت تيم ما به دليل اختلافات مالي آقاي دايي و فدراسيون است و آقاي كفاشيان داور را بر عليه تيم ما تحريك كرده است. آيا ذهنيت تهمت آلود و جسارت آميز يك فرد غير مسئول ارزش خبري دارد كه در گزارش گنجانده شود. بعد خبرنگار به سراغ مسؤلين مي رود و واكنش ناراحت مسؤل كميته داوران از اين تهمت بي سند و مدرك را منعكس مي كند. اينها گزارش ورزشي نيست بلكه مساله سازي ورزشي است .

به نظر مي رسد خبرنگاري ورزشي در حوزه فوتبال بيمار است.

درصد بالايي از خبرهاي ورزش فوتبال انعكاس فحش ها و توهين ها و حاشيه هاست و اين عمد شايد توجيه دامن فراخي است كه در حجم خبرها گسترده است. براي پر كردن صفحات روزنامه هاي ورزشي منحصر به فوتبال. راستي چند درصد خبرهاي ورزشي تلويزيون مربوط به فوتبال است؟

يك بخش فساد مالي و اخلاقي در فوتبال به دليل همين نياز خبرنگاران ورزشي به توجه سازي به هر قیمتی است. توليد «شبه خبرها» به حاشيه سازي هاي غير اخلاقي دامن مي زند.

نه تنها خبرنگاري ورزشي در حوزه فوتبال بيمار است. بلکه خبرنگاری ورزشی به دلیل فوتبال زدگی دچار بیماری است.

 

مصاحبه ای از جناب مازیار ناظمی

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *