سيرت۲

امروز سر زدم به دوست عزيزم دكتر ضيايي پرور كه به خانواده خوب و همدل همشهري پيوسته كه پيوسته خوشنام بوده به بركت وقارش و ميانه بودنش ميانداري كرده در عرصه رسانه اي. دو ساعتي نشستيم و گفتم كه به همشهري تبريك بايد گفت نيرويي كه واحد علوم تحقيقات با سالها محك زدنش به آب داد، همشهري بي محك گرفت به حكم محكي.
مصاحبه اي هم گرفتم از روابط عمومي الكترونيك كه تز دكترايش است براي وب سايت مركز تحقيقات همشهري. آنچنان كه من از سخنانش گرفتم مشكل توسعه روابط عمومي الكترونيك بيش از آنكه از فن باشد در فرهنگ است و اين سر هزاران نكته است.
رسانه هاي مبتني بر وب۲ را مي خواهيم اما باز در همان كانتكس معنايي كلاسيك كه مردم مهم نيستند، مخاطب به بازي گرفته نمي شود. وب سايت هست اما به جامه سيما از بالاست.
مي گفت سازماني ايميل گذاشته براي سايتش (چيزي كه ديگر جزء ابتدايي ترين چيزها حساب مي شود) اما كسي ايميلها را چك نمي كند چون در فرايند تصميم گيري لازم به نظر نمي رسد. تا به سيرت، دو نشويم به صورت۲ شدن چيزي را عوض نمي كند.   

   

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *