سیرت۲

چهارشنبه ۸ آبان ۱۳۸۷

امروز سر زدم به دوست عزیزم دکتر ضیایی پرور که به خانواده خوب و همدل همشهری پیوسته که پیوسته خوشنام بوده به برکت وقارش و میانه بودنش میانداری کرده در عرصه رسانه ای. دو ساعتی نشستیم و گفتم که به همشهری تبریک باید گفت نیرویی که واحد علوم تحقیقات با سالها محک زدنش به آب داد، همشهری بی محک گرفت به حکم محکی.
مصاحبه ای هم گرفتم از روابط عمومی الکترونیک که تز دکترایش است برای وب سایت مرکز تحقیقات همشهری. آنچنان که من از سخنانش گرفتم مشکل توسعه روابط عمومی الکترونیک بیش از آنکه از فن باشد در فرهنگ است و این سر هزاران نکته است.
رسانه های مبتنی بر وب۲ را می خواهیم اما باز در همان کانتکس معنایی کلاسیک که مردم مهم نیستند، مخاطب به بازی گرفته نمی شود. وب سایت هست اما به جامه سیما از بالاست. می گفت سازمانی ایمیل گذاشته برای سایتش (چیزی که دیگر جزء ابتدایی ترین چیزها حساب می شود) اما کسی ایمیلها را چک نمی کند چون در فرایند تصمیم گیری لازم به نظر نمی رسد. تا به سیرت، دو نشویم به صورت۲ شدن چیزی را عوض نمی کند.      

پست شده در دل نوشته ها