تقديم با آرزوها

معمولاً يكي از صفحات ابتدايي كتابها صفحه اي است كه در آن نويسنده يا مترجم اثرش را تقديم مي كند به پدر مادر استاد يا همسرش. گاهي اين تقديم ها در حد يك جمله و گاهي آنقدر دلي كه گويي يك قطعه ادبي اند.
دکتر محمود سریع القلم استاد علوم سیاسی
در صفحه تقديمي كتاب اخيرشان «اقتدار گرائی ایرانی در عهد قاجار» اين كتاب را به ايرانيان زير ده سال تقديم كرده اند به اين اميد كه آنان فرهنگي كه از عهد قاجار تا كنون، اقتدارگرايي را بازتوليد مي كند نداشته باشند:
«تقدیم به ایرانیان زیر ده سال، که در آینده برای کسب ثروت، به نهاد دولت نزدیک نخواهند شد!
برای افزایش قدرت کشور، ثروت تولید خواهند کرد؛  ظرفیت نقدپذیری و اصلاح تدریجی را در خود پدید خواهند آورد
.
از فرهنگ واکنش های سریع به خویشتن داری، ارتقاء فرهنگی پیدا خواهند کرد. از فرهنگ شفاهی و غیر دقیق به فرهنگ مسئولانه مکتوب، انتقال تمدنی پیدا خواهند نمود.
از رفتارها و کارهای کوتاه مدت به گستره دراز مدت، رشد فکری پیدا خواهند کرد
. تضعیف، تخریب و انتقام را از فرهنگ سیاسی خود حذف خواهند نمود. به رشد فکری و استقلال فکری از طریق مطالعه حداقل دو ساعت در روز روی خواهند آورد.
برای ایرانیان دیگر از رانندگی گرفته تا کسب قدرت، حقوق قائل خواهند شد. از رشد و موفقیت دیگران به طور واقعی خوشحال شده و درس خواهند آموخت.
غرور بی جا، حسادت و ناجوانمردی را به سکوت، احترام و گذشت تبدیل خواهند کرد
. دروغ گوئی و وارونه جلوه دادن واقعیت ها را از نظام معاشرتی خود با دیگران حذف خواهند نمود.
برای کسب قدرت،به اصل رقابت و فرصت برای دیگران اعتقاد خواهند داشت
. و پس از رسیدن به قدرت، فقط دوره محدودی، صرفاً برای تحقق کارهای بزرگ، در قدرت خواهند ماند.»

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *