بر عشق آفرین هزار آفرین ـ مراسم تجلیل از دکتر فرهنگی


مراسم تجلیل از دکتر فرهنگی روز دوشنبه در کتابخانه ملی ایران باشکوه برگزار شد. این مراسم پرشور، دلنشین و بسیار سرور انگیز بود و حظ دمادم بردم. پیش از هر چیز، تجلیلی مردمی و باشکوه از کسی که افتخارش این است که با وجود امکان ورود به عرصه قدرت و منصب، هیچ سمت سیاسی و حکومتی نجسته است و جز معلمی کسوتی نخواسته است، لذت بخش بود.
دکتر ساروخانی، کسی که دکتر فرهنگی از او به عنوان دوستی نزدیک و دیرین یاد کرده است، اولین سخنران بود و او سخنش را با بیتی آغاز کرد که شیرینی اش تا امروز هم با من همراه است: به نام خداوند خرد آفرین/ بر خرد آفرین هزار آفرین
دکتر ساروخانی برای دوست قدیمی اش که دیرینه دوستی شان به سال ۴۷ می رسد، سنگ تمام گذاشت و گفت دکتر فرهنگی تمثیل یک معلم است. دکتر ساروخانی که خود از «نره پیلان جهان» دانشگاهی ایران است از نظم دوستش گفت تا ما درس بگیریم. یکی از نکات یادکردنی در فرمایش ایشان این بود که کار اساتید نباید این باشد که به دانشجویان آموزش بدهند مثل اینکه جعبه ای را پر می کنیم. بلکه باید انگیزه دانش جویی ایجاد کنند. دکتر سلطانی فر از ایشان به عنوان مصداق «نستوه» یاد کردند و از خستگی ناپذیری ایشان گفتند. چیزی که به گمانم در مورد خود دکتر سلطانی فر هم صدق می کند.
جناب آقای محمود دعایی هم از بزرگان حاضر بودند که فروتنی و منش ایشان ستودنی بود. وقتی به جایگاه دعوت شدند برای رو نمایی از تمبر یادبود، ایشان اول به کنار صندلی خانم دکتر فرهنگی رفتند و به اصرار خواستند که پشت سر خانم دکتر به جایگاه بروند. از ادب ایشان حظ کردم.
رسمیت مراسم بعد از پرده برداری از تمبر یادبود عملاً به پایان رسید و ایشان در میان حلقه عشق و شور دوستان و دانشجویان قرار گرفت که مثل پروانه احاطه اش کرده بودند. همانجا بودم که پس از چند سال استاد عزیزم جناب دکتر روشندل را ناگهان در برابرم یافتم. جا خوردم و حظ دیدار ایشان، قصد عکس گرفتن با دکتر را از خاطرم برد. به بهانه تجلیل از پدر، سعادت دیدار دوستان و اساتید عزیزی حاصل آمد دکتر مسعودی، دکتر نمک دوست، دکتر نعمتی، دکتر حسینی دانا، دکتر ابطحی و … و دکتر میرسپاسی که از پیران و یلان مدیریت کشور هستند و دکتر شکرخواه که کنار دکتر فرهنگی نشسته بودند و وقتی این عزیز را در کنار دکتر فرهنگی می دیدم، مدام تصویر دکتر معتمدنژاد برایم زنده می شد. اگر ایشان در قید حیات بودند حتماً انجا بین دکتر فرهنگی و دکتر شکرخواه نشسته بودند. وقتی به این فکر می کردم که آیا چنین تجلیلی از آن پدر انجام شد و فرش قرمزی با حضور معاون رییس جمهور برای ایشان هم پهن شد یا نه، دلم گرفت. اینجاست که باید به همت و معرفت جناب کاظمی دینان درود گفت. این مراسم پرشور و مردمی نتیجه کار یک ستاد مردمی بود که جناب کاظمی دینان ایجاد و مدیریت کرده بودند. کاری ستایش برانگیز و کارستان که جز به عشق میسر نبود و اصلاً جز عاشقی نمی تواند ادمی را همه عمر پای معلمی بنشاند و هرگز به سمت کرسی های قدرت نرود. اینجاست  که به تعبیر حضرت مولانا (اگر اشتباه نکرده باشم) عقلها را هم با نور عشق افروختند پس به عشق آفرین هزار آفرین هزار آفرین هزار آفرین

وبلاگ دکتر سلطانی فر
لوح تقدیر از سوی موسسه همشهری
پیشنهاد تاسیس جایزه دکتر فرهنگی
گزارش بولتن نیوز

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *