مديريت رسانه، نيازي اساسي براي سيستم رسانه اي کشور

یادداشت من در شماره ۵۳ ماهنامه مدیریت ارتباطات:

مديريت رسانه، نيازي اساسي براي سيستم رسانه اي کشور

مديريت رسانه به مثابه رشته اي نوپا، نيازي نوظهور در صنعت پيچيده و به سرعت در حال تحول رسانه به شمار مي رود. رشته اي که مي کوشد نحوه اداره سازمان هاي رسانه اي را از ابعاد مختلف فردي و حرفه اي، ساختاري و سازماني و نيز محيطي و اجتماعي ـ سياسي موضوع بررسي قرار دهد. اين نياز به دلايل مختلف از جمله رشد فناوري هاي نوين ارتباطي و گشوده شدن مرزهاي تازه در توليد و توزيع محتواي رسانه اي، جهاني شدن بازار رسانه، کوچک، مجازي و شبکه اي شدن بسياري سازمان هاي رسانه اي و رشد سازمان هاي خبري جهاني و … به طور روزافزون احساس مي شود.
پيشينه اين نياز رو به رشد شايد به سال ۱۹۸۷ بازگردد که اورت دنيس مدير مرکز پژوهشي ژانت اعلام کرد «امروزه سازمان هاي رسانه اي در حال دگرگوني هستند و واقعيت اين است كه ديگر مالكان نمي توانند اداره آنها را به عهده داشته باشند. صنعت رسانه نيازمند تعريف حرفه جديدي است و آن فن مديريت شركتهاي رسانه اي است.»
لازمه اين تخصص نوظهور، حوزه پژوهشي است که از ساختار و رفتار سازماني گرفته تا پلتفورم هاي جديد توليد محتوا را در بر مي گيرد. در بازار نوظهور رسانه هاي جديد و اجتماعي تحقيق مي کند و نمي تواند نسبت به عادات مصرف رسانه اي و مخاطب شناسي بي تفاوت باشد. حوزه پژوهشي که در جهان رو به گسترش و يافتن مرزهاي تازه اي در توليد و بازار رسانه اي است.
کشورهاي پيشرفته البته نياز به اين حوزه پژوهشي را به خوبي درک کرده اند. براي مثال در وب سايت رسمي مركز مديريت رسانه دانشگاه يانکوپينگ سوئد آمده است: مديريت رسانه با بازارهاي به شدت رقابتي مواجه است كه از سه وي‍ژگي شگفتي آفريني، خلاقيت و سرعت برخوردارند. براي واكنش سريع در اين بازار رقابت، ضرورت دارد كه مديريت ساختارهاي سازماني، عمليات هاي سازماني و فرهنگ هاي سازماني اكثر شركت هاي رسانه اي دگرگون شوند…
اگر اين مهم نياز امروز کشور پيشرفته اي چون سوئد است در مورد شرايط رسانه اي ما صد بار صادق تر است. چراکه هنوز سيستم رسانه اي کشور از برخي حداقل ها برخوردار نيست. قوانيني که در بسياري از کشورها جا افتاده اند، در جامعه رسانه اي ما هنوز تنظيم و تصويب نشده اند. بسياري از رسانه ها فاقد استايل بوک هستند. برخي گرايش هاي سياسي نام سايت هاي خبري خود را خبرگزاري گذاشته اند، چراکه تعريف حرفه اي و علمي خبرگزاري در شرايط خاص صنعت رسانه در کشورمان مغفول مانده است. از اين رو به جرات مي توان گفت فقدان نگاه علمي به موضوع اساسي مديريت رسانه، يکي از مهمترين نيازهاي سيستم رسانه اي کشور به شمار مي رود. به ياد دارم که پروفسور فرهنگي، پدر مديريت رسانه ايران، در مورد علت راه اندازي اين رشته، پيش از هر چيز به ضرورت نگاه علمي در نحوه اداره رسانه هاي کشور تاکييد داشتند و بسيار از آسيب هاي ناشي از سياست زدگي و فقدان نگاه حرفه اي و علمي در اين عرصه سخن مي گفتند.
به گمانم فضاي اعتدالي و گفتمان غير افراطي حال حاضر، بهترين بستر براي فاصله گرفتن از آفت خسارت خيز سياست زدگي به شمار مي رود و فرصت مغتنمي براي اصحاب نظر است که نگاه علمي به مديريت رسانه ها را دامن زنند و به اين نياز اساسي پاسخ دهند
در همین زمینه

تعریفی برای مدیریت رسانه

دغدغه های مدیریت رسانه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *