در مورد عوامل محيطي روزنامه نگاري ـ كردستان عراق و ايران

مقاله موانع رسانه هاي آزاد در وب سايت مدرسه همشهري در مورد شرايط لازم براي فعاليت رسانه هاي آزاد از نگاه روزنامه نگاران كردستان عراق برايم جالب بود، چراكه من هم در مورد عوامل محيطي بايسته جهت روزنامه نگاري توانمند كار كرده ام. گويي روزنامه نگاران كردستان عراق سخن از زبان روزنامه نگاران ايراني گفته اند. آسيب هاي ناشي از فضاي اقتصاد دولتي حاكم بر فضاي كسب و كار روزنامه نگاري مورد توجه و تاكيد روزنامه نگاران ايراني بود. اينكه مالكيت هاي دولتي بر حرفه تاثير مخرب داشته است. گويي اين درد مشترك است اما راه گريز از آن بهشت انگاري رسانه هاي خصوصي نيست چون وقتي پاي صحبت برخي روزنامه نگاران روزنامه هاي خصوصي نشستم دل پري داشتند. براي نمونه آنها مي گفتند مديران روزنامه هاي خصوصي در مواقعي كه مي فروشند هم حقوق بيشتري پرداخت نمي كنند. در واقع، مالكيت خصوصي وقتي معنا دارد كه بستر قانوني و فضاي گفتماني متناسبش وجود داشته باشد وگرنه چيزي جز رانت نيست. «رسانه هاي آزاد» هم اساساً از جنس همين توهم است. مثل خيلي چيزهاي ديگر، ما معمولاً بدون شناخت آنچه در برخي كشورهاي پيشرفته وجود دارد، شيفته يك توهم ذهني خود ساخته هستيم. كوتاه سخن اينكه امروز بيش از هر زمان ديگر و بخصوص در آمريكا، نظام تجاري رسانه اي متهم است كه دموكراسي را رو به افول برده است. اما ما چون در غبار به سر مي بريم، خصوصي سازي و تجاري سازي را بهشت سازي مي دانيم و طرفه آنكه برخي روشنفكران مان سينه چاك ترين هواداران سرمايه داري شده اند.
از بعد محيط سياسي در كار دكتر هيرش رسول مراد آمده است كه رسانه هاي حزبي مانع رسانه هاي آزاد هستند اما من ديدم كه روزنامه نگاران ايراني اغلب معتقدند تحزب و روزنامه هاي حزبي به فضاي روزنامه نگاري كمك مي كند چون فشار سياسي را از روزنامه ها مي كاهد و آنها را از خط مقدم منازعات سياسي دور مي كند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *