بخشي از روزنامه نگاران: به كارمان افتخار مي كنيم اما از شرايط كاري راضي نيستيم

يكي از نتايج جالب رساله ام در مورد توانمندسازي روزنامه نگاران، نكته اي است كه فكر مي كنم با هيچ يك از تئوري هاي علمي نمي خواند و شايد خاص جامعه روزنامه نگاران ايران و نشان دهنده شرايط خاص جامعه ايراني باشد. و آن اينكه درصد قابل توجهي از روزنامه نگارن از نظر متغيرهاي رضايت شغلي از جمله حقوق و دستمزد و … نسبت شرايط حرفه خود گلايه مند بودند اما در عين حال درصدي از آنها به شغل خودشان «افتخار» مي كردند. اين داده ها در نگاه نخست توجيه نظري در مديريت ندارند. چطور ممكن است درصدي از «كاركنان» به متغيرهاي رضايت شغلي نمره هاي پايين دهند اما به شغلشان افتخار كنند.
واقعيت اين است كه روزنامه نگاري هميشه و همه جا آيينه جامعه و شرايط سياسي اجتماعي آن است. اينكه برخي از روزنامه نگاران چه دركي از كار خود دارند و چه رسالتي براي كار خود قائلند كه با وجود اين همه مشكلات به آن افتخار مي كنند، قابل بررسي و داراي اهميت است. و تحليل اين نكته خاص مي تواند يك زاويه براي تحليل شرايط خاص جامعه ايران باشد.
 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *