ساخت درونی قدرت در گرو مساله روزنامه نگاری و دموکراسی است

Date جمعه ۱۲ شهریور ۱۳۹۵

درباره روزنامه نگاری، مسئولیت ها و آرمان ها، نقش و قدرتش در جامعه و جایگاه و حقوق روزنامه نگار و … جسته و گریخته بحثی در می گیرد و بعضاً تعارفاتی و آرمان هایی مطرح می شوند.
واقعیت این است که بر خلاف مغرب زمین که بسیاری از روزنامه ها محصول همت فردی به انگیزه کسب درامد بوده است و بعدها به دلایل پیچیدگی های محیطی مالکیت و مدیریت خانوادگی جای خود را به مدیریت حرفه ای داده است و ارزش ها و مفاهیم کلیدی این حرفه در بستر ارزش هایی مثل جامعه مدنی و پاسخگو بودن مسئولان دولتی و … شکل گرفته است؛ در جامعه امروز ما امتیاز روزنامه رانتی است که به برخی داده شده است و این افراد صفحه یک را برای از دست ندادن امتیازات و البته گرفتن امتیازات بیشتر به منابع آگهی دهنده می فروشند و گروهی جوان استخدام می کنند که به هر دلیلی به حقوق های حدود یک میلیون راضی هستند تا صفحات داخلی را پر کنند. در هنگام پر کردن پرسشنامه هایم برای رساله ام که در مورد توانمندسازی روزنامه نگاران بود، روزنامه نگاران روزنامه های خصوصی هر دو جناح اصلاح طلب و اصولگرا دستمزدهای پایینی داشتند و بعضا زیر سی ساله های مجرد سرگرم بودند اما کسانی که سن سی و پنج به بالا داشتند بعضا وفاداری به روزنامه یا به اصطلاح تعهد سازمانی نداشتند و حتی دنبال شغل دیگری بودند و اکثر آنها از مدیریت مدیران مسئول روزنامه ناراضی بودند. نکته جالب اینکه متاسفانه در یکی از روزنامه ها پرسشنامه را خودم جمع نکردم و مسئول دفتر مدیر جمع آوری کرد و خبردار شدم که با برخی جوانان ناراضی برخورد شده است!!!
کوتاه اینکه در بستر سیاسی اجتماعی که در او جامعه مدنی، حقوق شهروندی و … قوت ندارد، روزنامه نگاری قدرت ندارد و به تعبیر استاد قاضی زاده روزنامه نگاری در ایران سوء تفاهم است.
بسیار می بینیم که حتی اساتید ارتباطات مساله فقدان تحصیلات مدیران در رشته ارتباطات و روزنامه نگاری و یا گلایه از عملکرد جناحی و برخورد با فلان روزنامه را مطرح می کنند این در حالی است که به گمانم برای سخن گفتن از روزنامه نگاری و ابعاد آن پیش و بیش از هر چیز باید از مختصات بستری سخن گفت که روزنامه نگاری ایرانی در او روییده و هویت یافته است. مساله روزنامه نگاری مساله دموکراسی است و بقیه حواشی. متاسفانه بواسطه ملاحظات مختلف اساتید به حواشی اکتفا می کنند. درحالی که این مساله، مساله آمریکا هم است. بسیاری معتقدند رسانه های جریان اصلی آمریکا چنان اسیر معادلات بازار و قدرت دلار شده است که به تعبیر مکنزی در آمریکا دلاروکراسی وجود دارد. تحقیقات در آمریکا نشان داده است بی اعتمادی به رسانه های بزرگ، یکی از دلایل اقبال گسترده به رسانه های اجتماعی به عنوان منبع خبر است.
بخشی از مسائل رسانه ها در کشور ما نیز از آفات پذیرش منطق بازار و با بخشی از مغرب زمین مشترک است و بخش قابل توجهی از دیگر مسائل نیز با لحاظ کردن شرایط تاریخی و ویژگی های یک جمهوری نوپا قابل درک است. باید پذیرفت که مساله روزنامه نگاری و دموکراسی دغدغه همه جوامع زنده و پویاست، و سخن گفتن از آن برای یک نظام جمهوری نه یک تهدید سیاسی بلکه شرط لازم برای استحکام ساخت درونی قدرت است.

هیچ پاسخ به “ساخت درونی قدرت در گرو مساله روزنامه نگاری و دموکراسی است”

    نظر دهید

    XHTML: برچسب های مجاز: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>