از صدای مردم حمایت کنیم

نمی دانم چرا موزیک ویدیوی پاره سنگ مهدی یراحی مرا به یاد ویکتور هوگو می اندازد. شاید به این دلیل که هوگو می گفت شعر و ادبیات باید صدای مردم باشد و این ترانه صدای مردم است. انعکاس روح جامعه امروز: «قبیله ای که آب و نون ندارند. قبیله ای که خیلی از شهیداش یه تیکه استخوان ندارند. چرا هنوز زندگی نداریم. یکی بگه کجا رسیدیم.»
ویکتور هوگو شاعر و نویسنده صریح و پرشوری بود و به شدت پرکار. گفته اند که از ۸ صبح تا ۸ شب می خواند و می نوشت برای «آزادی و عدالت برای مردم» که شعار زندگیش بود. شعار شاید برای مخاطب ایرانی امروز مترادف دروغ و حرف مفت باشد اما شعار آزادی و عدالت پرچم زندگی او بود. برای آن همه عمر کوشید، جنگید و البته هزینه هم داد. در اوج اعتبار و شهرت و ثروت، در حدود ۵۰ سالگی با شاه زمانش که آخرین پادشاه فرانسه بود به ستیز برخاست و او را در اوج شکوه و قدرت، «ناپلئون کوچولو» خواند. ناپلئون که همچون همه شاه صفتان انتقاد را بر نمی تافت همه چیز او را گرفت و او را تبعید کرد. حدود ۲۰ سال زندگی در تبعید هزینه سنگینی بود که هوگو تحمل کرد. به تعبیر اسپینوزا هیچ چیز شریفی آسان به دست نیامده است. این تبعید اما او را تحقیر نکرد. از هوگوی تبعیدی هم به بزرگی یاد می کنند که همچون قهرمان بینوایان به فقرا رسیدگی می کرد. بعد از ناپلئون بساط پادشاهی برچیده شد و فرانسه جمهوریت واقعی خود را مدیون هنرمندان و نویسندگان شجاع و حق گویی چون ویکنور هوگوست که آرمانشان این بود که هنرشان انعکاس صدای مردم باشد.
از صدای مردم حمایت کنیم چون مردمی که صدا نداشته باشند هرگز نخواهند فهمید چرا زندگی ندارند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *