سیل و سیاست مصیبت بار

Date دوشنبه ۵ فروردین ۱۳۹۸

سیل کشور را از شمال و جنوب در برگرفته است. سیل ها چه پیش بینی شده و چه غافلگیر کننده، مصیبت بار هستند. رسانه های اجتماعی پر شده اند از عکسها، سوگواره ها، هشدارها، و تحلیلها و نظرهای تند و محافظه کار. از آن همه، به گمانم دکتر محمد فاضلی اصل موضوع را گفته است که «سیاست در ایران» را زیر تیغ نقد گرفته است: « … سیاست بی محابا به بستر رودخانه، مرتع، درختان جنگل حیات وحش، شهرسازی، علم مدیریت بحران، هیدرولوژی، روزنامه نگاری، آبخوان، اقتصاد، اکولوژی، طرح جامع شهری و قواعد بودجه ریزی تجاوز کرد و حالا همه خسته، بی حیثیت و بی اعتماد از پا افتاده اند.» سخن دکتر فاضلی کاملاً درست و ملموس است، اما همه ماجرا نیست.
به نظرم یکی از مهمترین خسارتهای این «سیاست» آن است که امکان نقد کارشناسانه عملکرد مسئولان را بسته است. آیا تاکنون عملکرد مدیران ارشد نقد شده است؟ امکان رسیدگی به سوء مدیریت ها فراهم بوده است؟ کدام نهاد و با چه مکانیسمی می تواند در هر دوره عملکرد مدیران را خارج از چارچوبهای رقابت سیاسی و کاملاً کارشناسانه و بی طرفانه نقد کند؟
این امکان وجود ندارد که به راحتی مسیل تبدیل به جاده می شود. این امکان را به اصطلاح «سیاست» مسدود کرده است.
در شرایطی که تقریباً همه رسانه ها دولتی و حکومتی هستند، و هیچ ارگانی برای حمایت و حفاظت از صنف و کارکرد واقعی روزنامه نگاری وجود ندارد. تحزب وجود ندارد و لذا مجلس محل لابی صرفاً برای منافع حلقه دوستان است. نهاد دانشگاه مستقل نیست و نقد علمی و کارشناسی برای خبرگان هزینه دارد، نقد بی طرفانه و کارشناسانه عملکرد مسئولان غیرممکن است.
خسارتهای زیست محیطی این روزها، نتیجه فقدان امکان نقد کارشناسانه و بی طرفانه عملکرد مسئولان است.

هیچ پاسخ به “سیل و سیاست مصیبت بار”

    نظر دهید

    XHTML: برچسب های مجاز: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>