جاي خالي واحد «تحقیق و توسعه» در صنعت رسانه

در جامعه ارتباطات ما هر جا سخن از تحقيقات رسانه اي به میان مي رود بي اختيار آدمي به ياد تحليل محتواي روزنامه مي افتد چه اگر به كارنامه تحقيقات انجام شده در مراكز معتبر تحقيقات رسانه نگاه کنیم به تحليل محتواي روزنامه و نشريات اكتفا شده است.

اين درحالي است كه در امروزه تحقيقات رسانه اي ابعاد و زواياي گوناگوني يافته است از جمله بررسی چگونگی استفاده از سرویس های آن لاین، انتخاب فرمهاي خدمات خبري ديجيتال و بررسي ميزان ارزش افزوده آنها براي شركت، همگرایی رسانه ای در توليد محتوا و اتاق خبر، بازاریابی محصولات جدید و نسبت جايگاه سردبير و مدير عامل يا مدير اداري مالي در ساختار سازماني و تصميم گيري روزنامه و … 

این دست تحقیقات در شرکت های بزرگ رسانه ای معمولا به عهده واحد تحقیق و توسعه یا همان آر اند دی (R&D) است که به مثابه مغز و کابین خلبان شرکت عمل می کند. مدام وضعیت موجود را بررسی می کند و الگوهای مطلوب را ارائه می دهد.

طبیعی است لزوم چنین واحدی وقتی برای ارباب رسانه جدی می شود که بررسی بازار و صنعت و ارائه راهکارهای درامد زایی برای شرکت جدی شود … که خدا پدر پول یامفت نفت را بیامرزد.

همه می دانیم که تا سوبسیدها هست کار محقق رسانه بیش از تحلیل محتوای شش ماهه نشریات نیست. اما از طرف دیگر سوبسیدها هم نباشد، چرخ مطبوعات نمی چرخد اگر كه امکان و مجال دیده بانی اجتماعی نداشته باشند. حل این چرخه باطل در شرایط امروز یک تلاش سیزیفی است. یعنی از یکطرف می نالند از بدی سوبسیدها و از طرف دیگر وقتی در فضای فارغ از سوبسیدها به اقتضائات دیده بانی رسانه ها و مساله قانون مطبوعات و حقوق حرفه ای روزنامه نگار سخن به میان می رود، چهره در هم می کشند و … این یک دور باطل است. دور باطلی که خود سمبل و نشانه یک دوران و مرحله گذار است.

 

شايد طي اين مرحله بي همرهي روزنامه هاي بزرگ نشود چه آنها مي توانند با ايجاد اين واحد و طرح مسائل صنعت روزنامه، به مسائل پيش روي جامعه مطبوعات كمك كنند.  

    

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *