نشست دست اندرکاران رسانه ها با جامعه علمی ارتباطات

جمعه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۸۸

دستش درد نکند فرهنگسرای رسانه با این نشست دست اندرکاران رسانه با جامعه علمی ارتباطات، عجب شام خوبی، نوشابش خارجی بود. قابل عرض، بیشتر خبری نبود. دکتر افخمی صحبتی کرد همینکه چیزی گفته باشد. حرف خاصی نداشت.

بعد دکتر گیویان آمد گله ای کرد از وضعیت ارتباطات و همبستگی کامیونیتی علمی ارتباطی کشور و طعنه ای هم زد و اصطلاح «کامیونیتی پا درهوا» را به زبان آورد. بعد دکتر عاملی هم آمد و حرفهایی که همیشه می زند در مورد جهان مجازی را گفت و تلویحا حرفهای دکتر گیویان را تایید کرد به نوعی. دکتر معتمدنژاد معلوم بود ناراحت شده از حرف دکتر گیویان می خواست بگوید خلاصه که ما خیلی زحمت کشیدیم اما مقامات همکاری نکردند. برای رشته کارها کردیم و موانع چه ها بود و برای تاسیس دانشکده چکارها کردیم و … خلاصه موانع و کارشکنی ها بود اگر وضع جامعه ارتباطی راضی کننده نیست.

ایشان حقیقتا شایسته عنوان «پدر» است هم به سن و سابقه که دیرسالی است استاد این حوزه است و هم به منش و شخصیت و هم به پی گیری ها و زحماتی که کشیده اند.

بعد از آن دکتر محمدی اجازه خواستند و میکروفن گرفتند و اول به دکتر گیویان طعن که چه عرض کنم جواب توهین آمیزی دادند که ایشان توی انگلیس یک روز آمد پیش من چند ساعت وقت من را گرفت و … یک شبه نمی شود رفت بالا و خلاصه تو دیگه کی هستی که اینجا حرف می زنی و توهینی هم به دکتر عاملی کرد که الکی نیست که بعضی همین جوری رییس دانشکده می شوند و ملا شدن چه آسان آدم شدن چه مشکل و  توهینی هم به دانشگاه آزاد کرد که این دانشگاه آزاد چیه همینجوری دکترا می دهد بیرون و به جمع هم گفتند که شامتان را بخورید و میوه تان را هم جیف کنید ببرید چون مفت است و از این حرفها. بیچاره پیرمرد تقصیری نداشت عصبانی شده بود. 

خلاصه این جلسه همه چی داشت از میوه و شیرینی و شام و تازه شدن دیدارها و فحش و طعن و کنایه و تعارف و روبوسی و … الا یک فلسفه مشخص. یعنی سخنرانان که روسای گروه های ارتباطات بودند می رفتند بالا که چی بگویند، خودشان هم نمی دانستند. دستور جلسه فقط شب نشینی بود، محض دور هم بودن که البته این هم خوب است. یعنی فرصتی برای عرض ارادت به کسانی که برایشان احترام قائلی و دوستشان داری خیلی خوب است.

پست شده در ارتباطات