چقدر این شعر را دوست دارم

Date پنجشنبه ۱۶ اردیبهشت ۱۳۸۹

سراپا اگر زرد و پژمرده ایم

ولی دل به پاییز نسپرده ایم

چو گلدان خالی لب پنجره

پر از خاطرات ترک خورده ایم

اگر داغ دل بود، ما خورده ایم

اگر دل دلیل است، آورده ایم

اگر داغ شرط است، ما برده ایم

اگر دشنه دشمنان، گردنیم

اگر خنجر دوستان، گرده ایم

گواهی بخواهید، اینک گواه

همین زخم هایی که نشمرده ایم

دلی سر بلند و سری سر به زیر

از این دست عمری به سر برده ایم

انگار قیصر امین پور، دست زیر چانه زده و با آن نگاه نجیب خیره به حال و روز و زندگی من و ماها کرده و این شعر را گفته : سراپا اگر زرد و پژمرده ایم ولی دل به پاییز نسپرده ایم

 

 

 

 

هیچ پاسخ به “چقدر این شعر را دوست دارم”

    نظر دهید

    XHTML: برچسب های مجاز: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>